Παραδοσιακά, τα βιομηχανικά ρομπότ προγραμματίζονταν για να εκτελούν άκρως δομημένες και επαναλαμβανόμενες εργασίες. Όταν τα προϊόντα φτάνουν σε σταθερές θέσεις και οι συνθήκες παραγωγής παραμένουν σταθερές, ο συμβατικός προγραμματισμός ρομπότ μπορεί να λειτουργήσει πολύ καλά.
Ωστόσο, τα σύγχρονα εργοστάσια απαιτούν όλο και περισσότερο από τα ρομπότ να χειρίζονται διαφορετικά προϊόντα, μεταβαλλόμενες θέσεις, μεταβλητούς προσανατολισμούς και λιγότερο προβλέψιμα περιβάλλοντα παραγωγής. Εδώ είναι που η όραση τεχνητής νοημοσύνης γίνεται όλο και πιο σημαντική.
Συνδυάζοντας κάμερες, λογισμικό όρασης, επεξεργασία εικόνας βασισμένη σε τεχνητή νοημοσύνη και έλεγχο ρομπότ, ένα ρομπότ μπορεί να λάβει περισσότερες πληροφορίες για το περιβάλλον εργασίας του πριν εκτελέσει μια εργασία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η όραση τεχνητής νοημοσύνης καθιστά κάθε βιομηχανικό ρομπότ πλήρως αυτόνομο. Αντίθετα, μπορεί να δώσει στα ρομπότ μεγαλύτερη ευελιξία όταν αντιμετωπίζει παραλλαγές που είναι δύσκολο να διαχειριστούν μόνο με σταθερές συντεταγμένες.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης συνδυάζει κάμερες και λογισμικό επεξεργασίας εικόνας με τεχνητή νοημοσύνη για να βοηθήσει τα ρομπότ να αναγνωρίζουν και να ερμηνεύουν αντικείμενα.
Ένα συμβατικό σύστημα όρασης μπορεί να προγραμματιστεί για να ανιχνεύει συγκεκριμένα σχήματα, χρώματα ή θέσεις. Η όραση βασισμένη σε τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παρέχει μεγαλύτερη ευελιξία όταν τα προϊόντα έχουν παραλλαγές στην εμφάνιση, τον προσανατολισμό ή τη θέση.
Ανάλογα με την εφαρμογή, ένα σύστημα όρασης μπορεί να βοηθήσει στην αναγνώριση:
Θέση προϊόντος
Προσανατολισμός προϊόντος
Τύπος προϊόντος
Χαρακτηριστικά επιφάνειας
Ελλιπή εξαρτήματα
Ελαττωματικά προϊόντα
Αντικείμενα με διαφορετικά σχήματα ή μεγέθη
Οι πληροφορίες μπορούν στη συνέχεια να μεταφερθούν στον ελεγκτή του ρομπότ, ώστε το ρομπότ να μπορεί να προσαρμόσει την κίνησή του.
Ένα τυπικό σύστημα ρομπότ με όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να χωριστεί σε διάφορα στάδια:
Σύλληψη → Αναγνώριση → Εντοπισμός → Σχεδιασμός → Συλλογή ή Επεξεργασία
Μια κάμερα συλλαμβάνει εικόνες της περιοχής εργασίας.
Η κάμερα μπορεί να είναι τοποθετημένη πάνω από έναν μεταφορέα, κοντά στο ρομπότ ή στο ίδιο το ρομπότ, ανάλογα με την εφαρμογή.
Το λογισμικό όρασης αναλύει την εικόνα και αναγνωρίζει το σχετικό αντικείμενο.
Τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να εκπαιδευτούν για να αναγνωρίζουν διαφορετικούς τύπους ή σχήματα προϊόντων.
Το σύστημα προσδιορίζει πού βρίσκεται το αντικείμενο.
Για ορισμένες εφαρμογές, το σύστημα μπορεί επίσης να υπολογίσει τον προσανατολισμό του αντικειμένου.
Το σύστημα όρασης στέλνει τις απαιτούμενες πληροφορίες θέσης στον ελεγκτή του ρομπότ.
Το ρομπότ, στη συνέχεια, προσαρμόζει την κίνησή του σύμφωνα με την ανιχνευθείσα θέση.
Το ρομπότ συλλέγει, τοποθετεί, συναρμολογεί, ταξινομεί, επιθεωρεί ή επεξεργάζεται το αντικείμενο.
Αυτή η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί καθώς νέα προϊόντα εισέρχονται στην περιοχή εργασίας.
Τα παραδοσιακά ρομπότ συνήθως λειτουργούν καλύτερα όταν το περιβάλλον είναι προβλέψιμο.
Για παράδειγμα, αν κάθε εξάρτημα φτάνει ακριβώς στην ίδια θέση, το ρομπότ μπορεί απλώς να μετακινηθεί σε μια προγραμματισμένη συντεταγμένη.
Αλλά αν τα εξαρτήματα φτάνουν σε διαφορετικές θέσεις, οι σταθερές συντεταγμένες μπορεί να μην επαρκούν πλέον.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να επιτρέψει στο ρομπότ να ανταποκριθεί σε αυτές τις παραλλαγές.
Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για:
Τυχαία συλλογή
Χειρισμός μικτών προϊόντων
Ταξινόμηση
Τροφοδοσία μηχανών
Συναρμολόγηση
Επιθεώρηση ποιότητας
Συλλογή από κάδο
Ευέλικτη συσκευασία
Το ρομπότ εκτελεί ακόμα τη φυσική κίνηση, αλλά η όραση παρέχει πρόσθετες πληροφορίες για το τι βρίσκεται μπροσροστά του.
Η τυχαία συλλογή από κάδο είναι ένα καλό παράδειγμα όπου η όραση μπορεί να βελτιώσει την ευελιξία του ρομπότ.
Τα εξαρτήματα μπορεί να τοποθετούνται τυχαία μέσα σε ένα δοχείο αντί να παρουσιάζονται σε σταθερό προσανατολισμό.
Μια κάμερα συλλαμβάνει τη σκηνή και το σύστημα όρασης αναγνωρίζει πιθανές θέσεις συλλογής.
Το ρομπότ, στη συνέχεια, επιλέγει ένα κατάλληλο εξάρτημα και μετακινεί τη λαβή στην υπολογισμένη θέση.
Ανάλογα με την εφαρμογή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί 2D ή 3D όραση.
Η 3D όραση μπορεί να παρέχει πρόσθετες πληροφορίες για το βάθος του αντικειμένου και τη χωρική θέση, κάτι που μπορεί να είναι χρήσιμο όταν τα εξαρτήματα επικαλύπτονται ή τοποθετούνται σε διαφορετικά ύψη.
Οι κατασκευαστές απαιτούνται όλο και περισσότερο να χειρίζονται πολλαπλές παραλλαγές προϊόντων αντί να παράγουν ένα πανομοιότυπο προϊόν για μεγάλες χρονικές περιόδους.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να βοηθήσει τα ρομπότ να προσαρμοστούν σε κάποιες από αυτές τις αλλαγές.
Για παράδειγμα, μια γραμμή παραγωγής μπορεί να χειρίζεται πολλά μοντέλα εξαρτημάτων. Αντί να δημιουργούνται εντελώς ξεχωριστοί σταθμοί ρομπότ για κάθε προϊόν, το σύστημα όρασης μπορεί να αναγνωρίσει το εισερχόμενο εξάρτημα και να παρέχει τις αντίστοιχες πληροφορίες θέσης ή ταξινόμησης.
Αυτό μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από την τέλεια τυποποιημένη παρουσίαση προϊόντων.
Ωστόσο, το ρομπότ, η λαβή, το λογισμικό και ο εξοπλισμός παραγωγής εξακολουθούν να πρέπει να σχεδιαστούν για την πραγματική γκάμα προϊόντων.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης δεν εξαλείφει την ανάγκη για σωστή μηχανική αυτοματισμού.
Όχι.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης και ο προγραμματισμός ρομπότ εκτελούν διαφορετικές λειτουργίες.
Το σύστημα όρασης παρέχει πληροφορίες για το περιβάλλον, ενώ ο ελεγκτής του ρομπότ καθορίζει πώς πρέπει να κινηθεί το ρομπότ και να εκτελέσει την εργασία.
Ένα τυπικό σύστημα μπορεί επομένως να περιλαμβάνει:
Βιομηχανικό ρομπότ
Ελεγκτής ρομπότ
Κάμερα
Λογισμικό όρασης
Μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης
Λαβή ή άλλο EOAT
PLC
Αισθητήρες
Μεταφορέας ή εξοπλισμός παραγωγής
Η επικοινωνία μεταξύ αυτών των στοιχείων είναι σημαντική.
Ένα σύστημα όρασης μπορεί να αναγνωρίσει σωστά ένα αντικείμενο, αλλά το ρομπότ εξακολουθεί να χρειάζεται κατάλληλη εμβέλεια, ωφέλιμο φορτίο, εύρος κίνησης, εργαλεία και προγραμματισμό για να ολοκληρώσει την εργασία.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να βελτιώσει την ευελιξία του ρομπότ, αλλά δεν είναι κατάλληλη για κάθε εφαρμογή.
Η απόδοση μπορεί να επηρεαστεί από:
Κακός φωτισμός
Αντανακλαστικές επιφάνειες
Επικάλυψη προϊόντων
Αντικείμενα με παρόμοια εμφάνιση
Σκόνη ή μόλυνση
Θέση κάμερας
Μεταβαλλόμενη εμφάνιση προϊόντος
Ανεπαρκή δεδομένα εκπαίδευσης
Πολύπλοκα φόντα
Το φυσικό ρομπότ δημιουργεί επίσης περιορισμούς.
Εάν ένα ρομπότ δεν μπορεί να φτάσει ένα ανιχνευθέν αντικείμενο ή η λαβή δεν μπορεί να το κρατήσει με ασφάλεια, η καλύτερη όραση από μόνη της δεν θα λύσει το πρόβλημα.
Για αυτόν τον λόγο, τα επιτυχημένα έργα όρασης τεχνητής νοημοσύνης απαιτούν το σύστημα όρασης, το ρομπότ, τη λαβή και τη διαδικασία παραγωγής να εξετάζονται μαζί.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν το ρομπότ χρειάζεται να αντιμετωπίσει παραλλαγές προϊόντων ή μεταβαλλόμενες θέσεις.
Το ρομπότ αναγνωρίζει προϊόντα σε έναν μεταφορέα και προσαρμόζει τη θέση συλλογής του.
Το ρομπότ αναγνωρίζει εξαρτήματα και φορτώνει ή εκφορτώνει μηχανές σύμφωνα με τις πραγματικές τους θέσεις.
Η όραση μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση της θέσης και του προσανατολισμού των εξαρτημάτων πριν από τη συναρμολόγηση.
Τα προϊόντα μπορούν να ταξινομηθούν πριν σταλούν σε διαφορετικές τοποθεσίες.
Οι κάμερες μπορούν να ανιχνεύσουν ορισμένες ορατές συνθήκες προϊόντων πριν ή μετά τον χειρισμό από ρομπότ.
Το ρομπότ μπορεί να αναγνωρίσει τυχαία τοποθετημένα εξαρτήματα μέσα σε ένα δοχείο.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να λύνει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα παραγωγής αντί να προστίθεται απλώς επειδή είναι μια αναδυόμενη τεχνολογία.
Πριν επιλέξουν ένα σύστημα, οι αγοραστές πρέπει να ορίσουν:
Ποια προϊόντα πρέπει να αναγνωριστούν;
Πόση παραλλαγή προϊόντων υπάρχει;
Είναι τα προϊόντα τυχαία τοποθετημένα;
Τι ακρίβεια απαιτείται;
Ποιος είναι ο απαιτούμενος χρόνος κύκλου;
Απαιτείται 2D ή 3D όραση;
Ποια λαβή θα χρησιμοποιηθεί;
Πώς θα επικοινωνεί το σύστημα όρασης με το ρομπότ;
Τι συνθήκες φωτισμού υπάρχουν;
Πόσο συχνά θα αλλάζουν τα προϊόντα ή οι συνθήκες παραγωγής;
Αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν στον προσδιορισμό εάν η όραση τεχνητής νοημοσύνης είναι πραγματικά απαραίτητη και τι τύπος συστήματος είναι κατάλληλος.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης βοηθά τα βιομηχανικά ρομπότ να ξεπεράσουν τα άκρως σταθερά και επαναλαμβανόμενα περιβάλλοντα.
Ο συνδυασμός αντίληψης βασισμένης σε τεχνητή νοημοσύνη, καλύτερου ελέγχου ρομπότ, προηγμένων λαβών και μηχανικής μάθησης μπορεί να επιτρέψει στα ρομπότ να χειρίζονται ένα ευρύτερο φάσμα προϊόντων και εργασιών.
Ωστόσο, ο βιομηχανικός αυτοματισμός εξακολουθεί να εξαρτάται από προβλέψιμες διαδικασίες παραγωγής, αξιόπιστο υλικό, συστήματα ασφαλείας και κατάλληλη ενσωμάτωση συστημάτων.
Η πρακτική αξία της όρασης τεχνητής νοημοσύνης, επομένως, δεν είναι απλώς να κάνει τα ρομπότ «πιο έξυπνα». Ο πιο σημαντικός ρόλος της είναι να βοηθά τα ρομπότ να κατανοούν τις παραλλαγές στο περιβάλλον παραγωγής και να ανταποκρίνονται σε αυτές πιο αποτελεσματικά.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να κάνει τα βιομηχανικά ρομπότ πιο ευέλικτα όταν η παραγωγή απαιτεί αναγνώριση αντικειμένων, μεταβλητή τοποθέτηση, μικτά προϊόντα ή πιο προσαρμοστικό χειρισμό.
Αλλά η όραση είναι μόνο ένα μέρος ενός συστήματος αυτοματισμού ρομπότ. Το ωφέλιμο φορτίο, η εμβέλεια, ο σχεδιασμός της λαβής, ο χρόνος κύκλου, η επικοινωνία του ελεγκτή, ο φωτισμός και η διάταξη παραγωγής εξακολουθούν να πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
Για εταιρείες που σχεδιάζουν να εισάγουν όραση τεχνητής νοημοσύνης, το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι ο καθορισμός της πραγματικής παραλλαγής που πρέπει να χειριστεί το ρομπότ. Μόλις αυτή η απαίτηση είναι σαφής, μπορεί να αξιολογηθεί ο κατάλληλος συνδυασμός ρομπότ, κάμερας, λογισμικού όρασης, λαβής και συστήματος ελέγχου.
Παραδοσιακά, τα βιομηχανικά ρομπότ προγραμματίζονταν για να εκτελούν άκρως δομημένες και επαναλαμβανόμενες εργασίες. Όταν τα προϊόντα φτάνουν σε σταθερές θέσεις και οι συνθήκες παραγωγής παραμένουν σταθερές, ο συμβατικός προγραμματισμός ρομπότ μπορεί να λειτουργήσει πολύ καλά.
Ωστόσο, τα σύγχρονα εργοστάσια απαιτούν όλο και περισσότερο από τα ρομπότ να χειρίζονται διαφορετικά προϊόντα, μεταβαλλόμενες θέσεις, μεταβλητούς προσανατολισμούς και λιγότερο προβλέψιμα περιβάλλοντα παραγωγής. Εδώ είναι που η όραση τεχνητής νοημοσύνης γίνεται όλο και πιο σημαντική.
Συνδυάζοντας κάμερες, λογισμικό όρασης, επεξεργασία εικόνας βασισμένη σε τεχνητή νοημοσύνη και έλεγχο ρομπότ, ένα ρομπότ μπορεί να λάβει περισσότερες πληροφορίες για το περιβάλλον εργασίας του πριν εκτελέσει μια εργασία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η όραση τεχνητής νοημοσύνης καθιστά κάθε βιομηχανικό ρομπότ πλήρως αυτόνομο. Αντίθετα, μπορεί να δώσει στα ρομπότ μεγαλύτερη ευελιξία όταν αντιμετωπίζει παραλλαγές που είναι δύσκολο να διαχειριστούν μόνο με σταθερές συντεταγμένες.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης συνδυάζει κάμερες και λογισμικό επεξεργασίας εικόνας με τεχνητή νοημοσύνη για να βοηθήσει τα ρομπότ να αναγνωρίζουν και να ερμηνεύουν αντικείμενα.
Ένα συμβατικό σύστημα όρασης μπορεί να προγραμματιστεί για να ανιχνεύει συγκεκριμένα σχήματα, χρώματα ή θέσεις. Η όραση βασισμένη σε τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παρέχει μεγαλύτερη ευελιξία όταν τα προϊόντα έχουν παραλλαγές στην εμφάνιση, τον προσανατολισμό ή τη θέση.
Ανάλογα με την εφαρμογή, ένα σύστημα όρασης μπορεί να βοηθήσει στην αναγνώριση:
Θέση προϊόντος
Προσανατολισμός προϊόντος
Τύπος προϊόντος
Χαρακτηριστικά επιφάνειας
Ελλιπή εξαρτήματα
Ελαττωματικά προϊόντα
Αντικείμενα με διαφορετικά σχήματα ή μεγέθη
Οι πληροφορίες μπορούν στη συνέχεια να μεταφερθούν στον ελεγκτή του ρομπότ, ώστε το ρομπότ να μπορεί να προσαρμόσει την κίνησή του.
Ένα τυπικό σύστημα ρομπότ με όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να χωριστεί σε διάφορα στάδια:
Σύλληψη → Αναγνώριση → Εντοπισμός → Σχεδιασμός → Συλλογή ή Επεξεργασία
Μια κάμερα συλλαμβάνει εικόνες της περιοχής εργασίας.
Η κάμερα μπορεί να είναι τοποθετημένη πάνω από έναν μεταφορέα, κοντά στο ρομπότ ή στο ίδιο το ρομπότ, ανάλογα με την εφαρμογή.
Το λογισμικό όρασης αναλύει την εικόνα και αναγνωρίζει το σχετικό αντικείμενο.
Τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να εκπαιδευτούν για να αναγνωρίζουν διαφορετικούς τύπους ή σχήματα προϊόντων.
Το σύστημα προσδιορίζει πού βρίσκεται το αντικείμενο.
Για ορισμένες εφαρμογές, το σύστημα μπορεί επίσης να υπολογίσει τον προσανατολισμό του αντικειμένου.
Το σύστημα όρασης στέλνει τις απαιτούμενες πληροφορίες θέσης στον ελεγκτή του ρομπότ.
Το ρομπότ, στη συνέχεια, προσαρμόζει την κίνησή του σύμφωνα με την ανιχνευθείσα θέση.
Το ρομπότ συλλέγει, τοποθετεί, συναρμολογεί, ταξινομεί, επιθεωρεί ή επεξεργάζεται το αντικείμενο.
Αυτή η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί καθώς νέα προϊόντα εισέρχονται στην περιοχή εργασίας.
Τα παραδοσιακά ρομπότ συνήθως λειτουργούν καλύτερα όταν το περιβάλλον είναι προβλέψιμο.
Για παράδειγμα, αν κάθε εξάρτημα φτάνει ακριβώς στην ίδια θέση, το ρομπότ μπορεί απλώς να μετακινηθεί σε μια προγραμματισμένη συντεταγμένη.
Αλλά αν τα εξαρτήματα φτάνουν σε διαφορετικές θέσεις, οι σταθερές συντεταγμένες μπορεί να μην επαρκούν πλέον.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να επιτρέψει στο ρομπότ να ανταποκριθεί σε αυτές τις παραλλαγές.
Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για:
Τυχαία συλλογή
Χειρισμός μικτών προϊόντων
Ταξινόμηση
Τροφοδοσία μηχανών
Συναρμολόγηση
Επιθεώρηση ποιότητας
Συλλογή από κάδο
Ευέλικτη συσκευασία
Το ρομπότ εκτελεί ακόμα τη φυσική κίνηση, αλλά η όραση παρέχει πρόσθετες πληροφορίες για το τι βρίσκεται μπροσροστά του.
Η τυχαία συλλογή από κάδο είναι ένα καλό παράδειγμα όπου η όραση μπορεί να βελτιώσει την ευελιξία του ρομπότ.
Τα εξαρτήματα μπορεί να τοποθετούνται τυχαία μέσα σε ένα δοχείο αντί να παρουσιάζονται σε σταθερό προσανατολισμό.
Μια κάμερα συλλαμβάνει τη σκηνή και το σύστημα όρασης αναγνωρίζει πιθανές θέσεις συλλογής.
Το ρομπότ, στη συνέχεια, επιλέγει ένα κατάλληλο εξάρτημα και μετακινεί τη λαβή στην υπολογισμένη θέση.
Ανάλογα με την εφαρμογή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί 2D ή 3D όραση.
Η 3D όραση μπορεί να παρέχει πρόσθετες πληροφορίες για το βάθος του αντικειμένου και τη χωρική θέση, κάτι που μπορεί να είναι χρήσιμο όταν τα εξαρτήματα επικαλύπτονται ή τοποθετούνται σε διαφορετικά ύψη.
Οι κατασκευαστές απαιτούνται όλο και περισσότερο να χειρίζονται πολλαπλές παραλλαγές προϊόντων αντί να παράγουν ένα πανομοιότυπο προϊόν για μεγάλες χρονικές περιόδους.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να βοηθήσει τα ρομπότ να προσαρμοστούν σε κάποιες από αυτές τις αλλαγές.
Για παράδειγμα, μια γραμμή παραγωγής μπορεί να χειρίζεται πολλά μοντέλα εξαρτημάτων. Αντί να δημιουργούνται εντελώς ξεχωριστοί σταθμοί ρομπότ για κάθε προϊόν, το σύστημα όρασης μπορεί να αναγνωρίσει το εισερχόμενο εξάρτημα και να παρέχει τις αντίστοιχες πληροφορίες θέσης ή ταξινόμησης.
Αυτό μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από την τέλεια τυποποιημένη παρουσίαση προϊόντων.
Ωστόσο, το ρομπότ, η λαβή, το λογισμικό και ο εξοπλισμός παραγωγής εξακολουθούν να πρέπει να σχεδιαστούν για την πραγματική γκάμα προϊόντων.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης δεν εξαλείφει την ανάγκη για σωστή μηχανική αυτοματισμού.
Όχι.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης και ο προγραμματισμός ρομπότ εκτελούν διαφορετικές λειτουργίες.
Το σύστημα όρασης παρέχει πληροφορίες για το περιβάλλον, ενώ ο ελεγκτής του ρομπότ καθορίζει πώς πρέπει να κινηθεί το ρομπότ και να εκτελέσει την εργασία.
Ένα τυπικό σύστημα μπορεί επομένως να περιλαμβάνει:
Βιομηχανικό ρομπότ
Ελεγκτής ρομπότ
Κάμερα
Λογισμικό όρασης
Μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης
Λαβή ή άλλο EOAT
PLC
Αισθητήρες
Μεταφορέας ή εξοπλισμός παραγωγής
Η επικοινωνία μεταξύ αυτών των στοιχείων είναι σημαντική.
Ένα σύστημα όρασης μπορεί να αναγνωρίσει σωστά ένα αντικείμενο, αλλά το ρομπότ εξακολουθεί να χρειάζεται κατάλληλη εμβέλεια, ωφέλιμο φορτίο, εύρος κίνησης, εργαλεία και προγραμματισμό για να ολοκληρώσει την εργασία.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να βελτιώσει την ευελιξία του ρομπότ, αλλά δεν είναι κατάλληλη για κάθε εφαρμογή.
Η απόδοση μπορεί να επηρεαστεί από:
Κακός φωτισμός
Αντανακλαστικές επιφάνειες
Επικάλυψη προϊόντων
Αντικείμενα με παρόμοια εμφάνιση
Σκόνη ή μόλυνση
Θέση κάμερας
Μεταβαλλόμενη εμφάνιση προϊόντος
Ανεπαρκή δεδομένα εκπαίδευσης
Πολύπλοκα φόντα
Το φυσικό ρομπότ δημιουργεί επίσης περιορισμούς.
Εάν ένα ρομπότ δεν μπορεί να φτάσει ένα ανιχνευθέν αντικείμενο ή η λαβή δεν μπορεί να το κρατήσει με ασφάλεια, η καλύτερη όραση από μόνη της δεν θα λύσει το πρόβλημα.
Για αυτόν τον λόγο, τα επιτυχημένα έργα όρασης τεχνητής νοημοσύνης απαιτούν το σύστημα όρασης, το ρομπότ, τη λαβή και τη διαδικασία παραγωγής να εξετάζονται μαζί.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν το ρομπότ χρειάζεται να αντιμετωπίσει παραλλαγές προϊόντων ή μεταβαλλόμενες θέσεις.
Το ρομπότ αναγνωρίζει προϊόντα σε έναν μεταφορέα και προσαρμόζει τη θέση συλλογής του.
Το ρομπότ αναγνωρίζει εξαρτήματα και φορτώνει ή εκφορτώνει μηχανές σύμφωνα με τις πραγματικές τους θέσεις.
Η όραση μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση της θέσης και του προσανατολισμού των εξαρτημάτων πριν από τη συναρμολόγηση.
Τα προϊόντα μπορούν να ταξινομηθούν πριν σταλούν σε διαφορετικές τοποθεσίες.
Οι κάμερες μπορούν να ανιχνεύσουν ορισμένες ορατές συνθήκες προϊόντων πριν ή μετά τον χειρισμό από ρομπότ.
Το ρομπότ μπορεί να αναγνωρίσει τυχαία τοποθετημένα εξαρτήματα μέσα σε ένα δοχείο.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να λύνει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα παραγωγής αντί να προστίθεται απλώς επειδή είναι μια αναδυόμενη τεχνολογία.
Πριν επιλέξουν ένα σύστημα, οι αγοραστές πρέπει να ορίσουν:
Ποια προϊόντα πρέπει να αναγνωριστούν;
Πόση παραλλαγή προϊόντων υπάρχει;
Είναι τα προϊόντα τυχαία τοποθετημένα;
Τι ακρίβεια απαιτείται;
Ποιος είναι ο απαιτούμενος χρόνος κύκλου;
Απαιτείται 2D ή 3D όραση;
Ποια λαβή θα χρησιμοποιηθεί;
Πώς θα επικοινωνεί το σύστημα όρασης με το ρομπότ;
Τι συνθήκες φωτισμού υπάρχουν;
Πόσο συχνά θα αλλάζουν τα προϊόντα ή οι συνθήκες παραγωγής;
Αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν στον προσδιορισμό εάν η όραση τεχνητής νοημοσύνης είναι πραγματικά απαραίτητη και τι τύπος συστήματος είναι κατάλληλος.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης βοηθά τα βιομηχανικά ρομπότ να ξεπεράσουν τα άκρως σταθερά και επαναλαμβανόμενα περιβάλλοντα.
Ο συνδυασμός αντίληψης βασισμένης σε τεχνητή νοημοσύνη, καλύτερου ελέγχου ρομπότ, προηγμένων λαβών και μηχανικής μάθησης μπορεί να επιτρέψει στα ρομπότ να χειρίζονται ένα ευρύτερο φάσμα προϊόντων και εργασιών.
Ωστόσο, ο βιομηχανικός αυτοματισμός εξακολουθεί να εξαρτάται από προβλέψιμες διαδικασίες παραγωγής, αξιόπιστο υλικό, συστήματα ασφαλείας και κατάλληλη ενσωμάτωση συστημάτων.
Η πρακτική αξία της όρασης τεχνητής νοημοσύνης, επομένως, δεν είναι απλώς να κάνει τα ρομπότ «πιο έξυπνα». Ο πιο σημαντικός ρόλος της είναι να βοηθά τα ρομπότ να κατανοούν τις παραλλαγές στο περιβάλλον παραγωγής και να ανταποκρίνονται σε αυτές πιο αποτελεσματικά.
Η όραση τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να κάνει τα βιομηχανικά ρομπότ πιο ευέλικτα όταν η παραγωγή απαιτεί αναγνώριση αντικειμένων, μεταβλητή τοποθέτηση, μικτά προϊόντα ή πιο προσαρμοστικό χειρισμό.
Αλλά η όραση είναι μόνο ένα μέρος ενός συστήματος αυτοματισμού ρομπότ. Το ωφέλιμο φορτίο, η εμβέλεια, ο σχεδιασμός της λαβής, ο χρόνος κύκλου, η επικοινωνία του ελεγκτή, ο φωτισμός και η διάταξη παραγωγής εξακολουθούν να πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
Για εταιρείες που σχεδιάζουν να εισάγουν όραση τεχνητής νοημοσύνης, το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι ο καθορισμός της πραγματικής παραλλαγής που πρέπει να χειριστεί το ρομπότ. Μόλις αυτή η απαίτηση είναι σαφής, μπορεί να αξιολογηθεί ο κατάλληλος συνδυασμός ρομπότ, κάμερας, λογισμικού όρασης, λαβής και συστήματος ελέγχου.